Chorwacja

Chorwacja

Chorwacja to kraj 5,5 razy mniejszy od Polski, położony nad Morzem Adriatyckim w Południowej Europie. Od południa graniczy z Bośnią i Hercegowiną i Czarnogórą, od wschodu, z Serbią i Węgrami oraz Słowenią od północy.

Stolicą państwa jest Zagrzeb, najdłuższą rzeką natomiast, Dunaj. Najwyższym szczytem, jest Vrh Dinare i wynosi 1831 m. Gęstość zaludnienia kraju , którego powierzchnia równa jest 56 594 km² wynosi 76 osób/km2, przy średniej długości życia równej 75 lat. 95% ludności Chorwacji posługuje się językiem chorwackim, ale usłyszeć tam możemy również serbski, węgierski, oraz włoski. Również zdecydowaną większość, bo aż 87% stanowią katolicy, 4% prawosławni i zaledwie 1% muzułmanie.

Do najciekawszych miejsc, wartych odwiedzenia, z całą pewnością zaliczyć można Stare miasto w Dubrowniku. Obok niego na liście Światowego Dziedzictwa UNESCO znajduje się Zabytkowe centrum Splitu wraz z pałacem Dioklecjana, Park Narodowy Jeziora Plitwickie, czy Katedra św. Jakuba w Szybeniku.

Chorwaci są narodem gościnnym, otwartym, przyjaznym i chętnie oraz szybko nawiązującym nowe znajomości. Wybierając się jednak, do tego kraju, pamiętać powinniśmy, że wśród mieszkańców, istnieją tzw. tematy tabu- tematy, których poruszać nie powinniśmy. Do tych zakazanych należy- wojna z Serbami, tematy historyczne oraz relacje (niechęć) pomiędzy drużynami Dinama Zagrzeb i Hajduka Split.

To, co może nas zaskoczyć po przyjeździe do tego kraju w kontakcie z innymi, to sposób rozmowy. Nawet nieznajomi stają bardzo blisko nas i mówią bardzo głośno, a dodatkowo, bez skrępowania potrafią się bacznie przyglądać zupełnie obcej osobie.

Chorwacja..jpg

Standardową formą przywitania, zarówno wśród mężczyzn jak i kobiet, jest pocałunek w oba policzki. Chorwacja jest krajem dość nietypowym, jeśli chodzi o wiek, w którym można głosować. Okazuje się bowiem, że będąc osobą pracującą, do urn wyborczych można się wybrać już mając lat 16.

Wielu z nas zapewne też nie wie, że to właśnie w tym państwie wymyślono krawat. To również Chorwacja poszczycić się może posiadaniem na swoim koncie największego znaleziska, jakim się okazała największa na świecie trufla, mierząca 7,8 cm długości, 4,1 cm szerokości i 5,3 cm wysokości. Ten wykwintny i nietani tym samym produkt, obok oliwy jest najchętniej i najczęściej przywożonym z Chorwacji dla bliskich prezentem.

A co typowego dla kraju możemy zjeść w Chorwacji? Można powiedzieć, że wszystko zależy od pory roku. Latem bowiem, spotkamy się z rosołem, podobnym do polskiego, czy lekką zupę ogórkową, z kapusty włoskiej lub fasoli szparagowej. Zimą natomiast, najprędzej pożywimy się zawiesistą i gęstą zupą z ziemniaków, czy fasoli.

Jednak Chorwaci, to, przede wszystkim, „mięsożerny naród”. Baraninę, jagnięcinę, czy też wieprzowinę spożywają pod każdą postacią, choć najczęściej chyba w formie grillowanej. Często spotkać też można je pod postacią pieczeni, kotletów lub wędlin sporządzanych według starych, sprawdzonych receptur.

I tak na przykład „cevapici” to paluszki z mielonego mięsa, „pljeskavic” natomiast, kotlet mielony, ale aż z trzech rodzajów mięsa, czy „mijesano meso”- różne rodzaje mięsa z warzywami. Dodatek do, wyżej wymienionych potraw stanowią ziemniaki, ryż z groszkiem, makaron, czy polenta z mlekiem. Do tego, oczywiście sałatki, surówki z białej, czerwonej kapusty,, pomidorów, papryki, czy salat.

polenta-chorwacja.jpg

Kuchnię chorwacką charakteryzują potrawy mączne oraz nabiał. Znajdują się wśród nich knedle z mąki lub bułki, które nadziewa się twarogiem i pokrojonymi w kostkę, ugotowanymi warzywami. Popularny jest również twaróg ze śmietaną oraz wędzony, krowi ser, za pomocą którego się przyrządza specjalne naleśniki, które można nadziać serem, polać śmietaną i zapiec w piekarniku. Nie wolno także zapominać, iż Chorwacja jest krajem nadmorskim, w związku z czym oczywistym jest, że w jej kuchni spotkamy się również z potrawami z ryb morskich i owoców morza. Ryby podaje się często pod postacią grillowaną, gotowaną lub marynowaną.

rozata-chorwacja.jpg

Owoce morza serwuje się również jako dania samodzielne lub dodatek do makaronów i ryżu, bądź jako składnik rybnego gulaszu. Jeśli chodzi o desery, do najbardziej typowych należą „rozata” zrobiona z jajek, karmelu, mleka i gorzkiego likieru, oraz, najczęściej jadana „placianka”, czyli naleśnik z dżemem, roztopioną czekoladą oraz posiekanymi orzechami włoskimi. Być może te, smakowicie brzmiące desery oraz, o intrygujących nazwach potrawy, zachęcą i staną się bezpośrednią przynętą do odwiedzenia tego, nadmorskiego państwa zwłaszcza, że można w nim „nakarmić”, nie tylko ciało, ale i duszę, co osiągniemy składając wizytę w, między innymi, zabytkowych i historycznych miejscach.

D. K.

Stronicowanie:
Przeczytaj inne arty
Lubię
0.0 / 10  (0 ocen)
Komentarze (0)
Skomentuj

Nie masz jeszcze konta?

Załóż je szybko, za darmo


REKLAMA