1.Plastry antykoncepcyjne- Transdermalne

 

Plaster transdermalny należy do hormonalnych metod zapobiegania ciąży i jest jedną z najskuteczniejszych metod. Dostępne są one wyłącznie na receptę lekarską. Plastry są różnej wielkości, zazwyczaj kwadratowego kształtu o długości boku 3,6cm do 4,5cm.  Przykleja się je na skórę pośladków, podbrzusza, pleców, na zewnętrzne powierzchnie ramion i na barkach. Kobiety najczęściej wybierają dwie pierwsze, z wymienionych okolic ciała. Plastry są koloru skóry, nie odklejają się podczas mycia czy pływania. Składają się z trzech warstw. Maja w sobie hormony, które stopniowo się uwalniają.

Co tydzień należy zmieniać plaster. Konieczne jest utrzymanie plastrów przez okres trzech tygodni (w jednym 28-dniowym cyklu), potem następuje jeden tydzień, w którym kobieta nie ma przyklejonego plastra (i w tym czasie występuje krwawienie miesięczne). Po okresie 7-dniowej przerwy - w celu utrzymania działania antykoncepcyjnego - konieczne jest rozpoczęcie przyklejania plastrów z następnego opakowania.

Stosowanie plastrów jest wygodne, szczególnie polecane kobietom, którym zdarza się zapomnieć wziąć pigułkę. Hormony przedostają się bezpośrednio z plastra do krwi, dzięki temu dawka hormonów jest mniejsza a i ewentualne niedyspozycje pokarmowe (nudności, wymioty, biegunki) nie wpływają na wchłanianie hormonów i nie wywołują obniżenia skuteczności antykoncepcji. Dodatkowym atutem jest tez to, że kobieta jest zabezpieczona od pierwszych dni używania plastrów. Bardzo ważne jest wówczas żeby pierwszy plaster nakleić zaraz po ustaniu krwawienia. 

Do wad zaliczyć można krwawienie w trakcie cyklu, podrażnienia skóry, bóle głowy i tkliwość piersi, na ogół ustępują one jednak po upływie około 12 tygodni

Hormony zawarte w plastrach działają podobnie do pigułek antykoncepcyjnych. Wpływają na przysadkę mózgową tak, że nie pobudza ona  jajnika do wytwarzania komórek jajowych, przez co zahamowany  jest proces owulacji. Dochodzi także do zmian w składzie czopu śluzowego w szyjce macicy, utrudniających ruch plemników oraz do utrudniania poruszania się rzęsek, w które wyposażony jest nabłonek wyścielający ścianki jajowodów.

Plastry antykoncepcyjne, podobnie jak pigułki, dostępne są wyłącznie na recepty lekarskie. Aby uzyskać receptę, kobieta powinna się zgłosić na badanie ginekologiczne i badanie piersi. W czasie wizyty u ginekologa przeprowadzane jest także badanie cytologiczne szyjki macicy oraz sprawdzane jest ciśnienie tętnicze krwi. Lekarz zwykle kieruje pacjentki na badania laboratoryjne, pozwalające na ocenę czynności wątroby, układu krzepnięcia, gospodarki lipidowej i węglowodanowej. Gdy nie ma przeciwwskazań, lekarz przepisuje plastry i zaleca systematyczne zgłaszanie się na badania kontrolne. Pierwsza wizyta kontrolna powinna mieć miejsce po dwóch miesiącach stosowania plastrów. Następne badania kontrolne mogą być przeprowadzane nieco rzadziej; co 3-4 miesiące.

Metoda ta nie jest polecana ;

- kobietom otyłym, gdy tkanka tłuszczowa znajdująca się pod skórą uniemożliwia wchłanianie hormonu.

- cierpiącym na choroby serca i nadciśnienie.

- palącym.

Metoda ta, tak jak każda inna nie zabezpiecza nas przed chorobami przenoszonymi droga płciowa. Ryzyko zachorowania na śmiertelna chorobę jaką jest Aids wymaga zastosowania maksymalnej ostrożności i odpowiedniego zabezpieczenia. NALEŻY więc współżyć z jednym stałym partnerem, o którym wiadomo, ze nie jest nosicielem, używać prezerwatyw i dopiero uzupełniająco środków plemnikobójczych.

 

Skuteczność tej metody jest bardzo wysoka, wskaźnik Pearla jest mniejszy niż 0,1. 

Stronicowanie:
Lubię
0.0 / 10  (0 ocen)
Komentarze (1)
Skomentuj
2013-02-23 21:04
rola pisze:
dzięki za informacje, przydadzą się
Zgłoś Odpowiedz

Nie masz jeszcze konta?

Załóż je szybko, za darmo


REKLAMA